شعر از سید خلیل(مسعود) حاکم زاده

به اعتماد تو بخشیدم گذشته های جوانم را

و از خیال تومی شویم دریچه های گمانم را

من از عصاره یک زخمم تو شوره زاری و می باری

به عقده های تو پس دادم تمام تاب و توانم را

تو انحصار خودت هستی که در حصار تو درگیرم

به دست سادگیم دادم من اعتبار و امانم را

از ابتدای تو پاشیدم ، به رنگ رنگ تو بد دیدم

به زمهریر تو می سوزم اِحاطه کرده زمانم را

تو اتهام دلم هستی که صد حواله غمم دادی

برای آنکه نگویم باز _بگیر دست و زبانم را

منم گناه خودم هستم که بر مدار تو می گردم

چه خوب شد که نمی بینی _ تو آشکار و نهانم را...

سیدخلیل(مسعود)حاکم زاده

جلسه ی شعر خوانی ماهانه انجمن مستقل شعر وادب رشت...